D

Dadbarkirin – Sûcdarkirin, lomekirin, hukumkirin

Dadgeh – Mehkeme

Dadger – Hakim

Dadperwerî – Edalet

Dara ûdê – Ji wê darê tozeke bîhnxweş tê çêkirin. Cihûyan berî veşartinê ev dikirin ser cesedê miriyan (Yûhenna 19:39).

Dawid – Ji kerema xwe li peyva ‹Mala Dawid› binêrin.

Dehyek – Di nav gelê Îsraêl de ji van her diwanzdeh eşîran, eşîra Lêwî kahîntî û kar û barên Konê Şahidiyê / Perestgehê dikirin. Li gor Şerîeta Mûsa dehyeka berê her tiştên gelê Îsraêl li ser navê Xwedê ji eşîra Lêwî re dihat dayîn (Qanûna Kahîntiyê 27:30-32).

Deramet – Mehsûl, hatina erdê, wek genim û ceh, nîsk û nok (Lûqa 18:12).

Desgîn – Hefsar; ji bo girtina hesp û hêstiran tê bikaranîn

Destdanînserî – Destdanîna ser serê yekî ye (2 Tîmotêyos 1:6). Gelek caran ev nîşaneke bereketkirinê ye. Carna, çaxê Îsa mirovekî nexweş qenc dikir, wî destê xwe datanî ser wî (Marqos 6:5). Çaxê yekî bawermend dest bi karekî ruhanî kir jî, dest datanîn ser wî (Karên Şandiyan 6:6; 13:3).

Destpelînk / bi destpelînkê – Lêgerîna bi destan

Dêkapolîs – Herêmeke li Rojhilata Çemê Urdunê ye.

Dirixandin – Ji ber vegirtin, parastin, nedan û hilanîn, dan paş, şûn de girtin

Diyarê Miriyan – (dinya miriyan) Navê dinya miriyan bi zimanê Yewnanî HADÎS e û bi zimanê Îbranî ŞEOL e. Ew cihekî tarî yê ji bo miriyan e (Eyûb 10:21). Carna di Kitêba Pîroz de peyva HADÎS bi mana ‹dojehê› (cehnemê) tê bikaranîn, çawa ku ew cihekî ezabê ye (Lûqa 16:23). Ji kerema xwe li peyva ‹dojehê› binêre.

Dîmas – Hevalê Pawlos bû û di dayîna Mizgîniyê de alîkariya wî kiribû. Binêre: Kolosî 4:14; 2 Tîmotêyos 4:10; Filêmon 1:24.

Dîtinî – Tiştên ku carna di xewê de, carna jî bi hişyarî Xwedê tîne ber çavê mirovan

Dîwankirin – Mehkemekirin

Dojeh – (cehnem) Bi Yewnanî GEENNA, bi Îbranî GEHINNOM. Ew bi xwe cihê ezabê herheyî ye, ji bo wan ên ku di Roja Dawî (Roja Axretê) de dîwana wan tê kirin. Binêre: Metta 5:22, 29-30; 10:28; 18:9; 23:15, 33; Marqos 9:43-47; Lûqa 12:5; Aqûb 3:6. Ji kerema xwe li peyvên ‹kortala bêbinî› û ‹diyarê miriyan› binêrin.

Dûndan – Zuriyet