Dîlana li Gundê Qenaya Celîlê

         2     ¹ Piştî du rojan li bajarê Qenaya Celîlê* dîlanek hebû û diya Îsa jî li wê derê bû. ² Îsa û şagirtên* xwe jî ji bo dîlanê hatibûn vexwendin. ³ Dema ku şerab ber xilasbûnê bû, diya Îsa jê re got: «Şeraba wan nema.» ⁴ Îsa lê vegerand û got: «Sitiyê, te çi ji min e? Hê saeta min nehatiye.» ⁵ Diya wî ji xizmetkaran re got: «Her çi ji we re bêje, bikin.» ⁶ Îcar li wê derê şeş kûpên kevirîn hebûn ku Cihûyan ji bo adetên xwe yên paqijkirinê bi kar dianîn. Her yekî ji wan di navbera du-sê denan* de av hildida. ⁷ Îsa ji wan re got: «Van kûpan bi avê tije bikin.» Û wan jî ew heta ber dev tije kirin. ⁸ Hingê wî ji wan re got: «Niha hinekê derxin û ji serekê ziyafetê re bibin.» Wan jî ew bir. ⁹ Gava ku serekê ziyafetê ji ava ku bûbû şerab vexwar, wî tê dernexist ku ew ji ku derê hatiye. Lê xiz­metkarên ku av anîbûn, dizanibûn. Serekê ziyafetê gazî zavê kir ¹⁰ û jê re got: «Her kes pêşî şeraba qenc pêşkêş dike. Û çaxê ku yên vexwendî zêde vexwarin, ew a neqenc derdixe. Lê te şeraba qenc heta niha hilanî.» ¹¹ Ev nîşana ku Îsa li Qenaya Celîlê çêkir a pêşî bû. Bi vî awayî wî rûmeta xwe da xuyakirin û şagirtên wî bawerî* pê anîn.

         ¹² Piştî vê yekê, Îsa tevî diya xwe, birayên xwe û şagirtên xwe çû Kefernahûmê û ew gelek rojan li wê derê neman.

Îsa Perestgehê Paqij Dike

         ¹³ Cejna* Derbasbûnê ya Cihûyan nêzîk bû û Îsa hilkişiya Or­şe­lîmê*. ¹⁴ Di Perestgehê* de wî ew kesên ku dewar, mî û kevok difirotin û serafkerên rûniştî dîtin. ¹⁵ Îcar wî ji benan qamçiyek çêkir, ew hemû û dewar û mî jî, ji Perestgehê derxistin; perên pere­guhêran rijandin û maseyên wan gêr kirin. ¹⁶ Wî ji kevokfiroşan re got: «Van ji vê derê rakin! Êdî mala Bavê* min nekin bazargeh!» ¹⁷ Hat bîra şagirtên wî ku hatiye nivîsîn: «Xîretkêşiya ji bo mala te wê min bixwe.» ¹⁸ Li ser vê yekê Cihûyan jê pirsî: «Tê ji bo me çi nîşanê çêkî ku desthilatiya te heye, tu van dikî?» ¹⁹ Îsa bersîva wan da û got: «Vê Perestgehê hilweşînin, ezê di sê rojan de rakim.» ²⁰ Li ser vê yekê Cihûyan jê re got: «Avakirina vê Perestgehê çil û şeş salan kişand. Ma tê wê di sê rojan de rakî?» ²¹ Lê Îsa li ser Perestgeha bedena xwe dipeyivî. ²² Piştre, dema ku ew ji nav miri­yan rabû, hat bîra şagirtên wî ku Îsa ev yek gotiye û wan bi Nivîsara* Pîroz û bi gotinên Îsa bawer* kir.

Zanîna Îsa ya li ser Mirovan

         ²³ Îcar dema ku Îsa di Cejna Derbasbûnê de li Orşelîmê bû, gelekan ew nîşanên ku wî dikirin dîtin û bawerî bi navê wî anîn. ²⁴ Lê Îsa bawerî li wan nedianî. Çimkî wî bi xwe bi hemû mirovan dizanibû. ²⁵ Hewcedariya wî bi şahidiya mirovan jî tunebû, çimkî wî dizanibû ku çi di dilê mirovan de ye.