Şivan û Miyên Xwe

         10  ¹ «Bi rastî, bi rastî ez ji we re dibêjim, ew kesê ku di derî re nakeve hewşa miyan, lê di cihên din re dikevê, ew diz û rêbir e. ² Lê yê ku di derî re dikevê, ew şivanê miyan e. ³ Dergehvan jê re derî vedike. Mî dengê wî dibihîzin û ew bi navê miyên xwe gazî wan dike û wan derdixe derve. ⁴ Dema ku ew hemû miyên xwe derdixe derve, dide pêşiya wan û mî jî li pey wî diçin, çimkî dengê wî nas dikin. ⁵ Ew tu caran li pey yekî xerîb naçin, lê ji wî direvin, çimkî dengê xerîban nas nakin.»

         ⁶ Îsa ev mesele ji wan re got, lê wan fêm nekir ku ew çi ji wan re dibêje.

Şivanê Qenc

         ⁷ Li ser vê yekê Îsa dîsa ji wan re got: «Bi rastî, bi rastî ez ji we re dibêjim, ez deriyê miyan im. ⁸ Hemû yên ku beriya min hatine diz û rêbir in, lê miyan guhdariya wan nekir. ⁹ Derî ez im; yê ku bi destê min bikeve hundir, ewê xilas bibe. Ewê bikeve hundir, jê derkeve û çêrê bibîne. ¹⁰ Diz bi tenê ji bo dizîn, kuştin û telefkirinê tê. Lê ez hatim ji bo ku ji wan re jiyan hebe, jiyaneke bi firehî hebe.

         ¹¹ «Ez şivanê qenc im. Şivanê qenc ji bo miyan canê xwe dide. ¹² Yê ku bi peran hatiye girtin û ne şivan e, kesê ku ne xwediyê miyan e, dema ku dibîne gur tê, miyan dihêle û direve. Gur jî li wan dixe û wan belav dike. ¹³ Ew direve, çimkî ew bi peran hatiye girtin û xema miyan naxwe. ¹⁴ Ez şivanê qenc im. Ez ên xwe nas dikim û yên min jî min nas dikin, ¹⁵ wek ku Bav min nas dike û ez jî wî nas dikim. Ez ji bo miyan canê xwe didim. ¹⁶ Miyên min ên din ên ku ne di vê hewşê de ne jî hene. Divê ez wan jî bînim û ewê dengê min bibihîzin. Bi vî awayî, wê bibin şivanek û keriyek. ¹⁷ Bav ji ber vê yekê ji min hez dike, çimkî ez jiyana xwe didim, da ku ez wê dîsa bistînim. ¹⁸ Tu kes wê ji min nastîne, lê ez jiyana xwe ji ber xwe didim. Ez dikarim jiyana xwe bidim û dikarim dîsa bistînim jî. Min ev emir ji Bavê xwe stand.»

         ¹⁹ Li ser van gotinan dîsa di nav Cihûyan de dubendî derket. ²⁰ Gelekan ji wan digot: «Ew bi cinan ketiye û ew dîn e. Çima hûn guhdariya wî dikin?» ²¹ Hinekên din jî gotin: «Ev ne gotinên yekî ne ku bi cinan ketiye. Ma cin dikarin çavên koran vekin?»

Bêbaweriya Cihûyan

         ²² Hingê li Orşelîmê Cejna* Pîrozkirina Perestgehê hatibû û zivistan bû. ²³ Îsa li Perestgehê di Eywana Silêman de digeriya. ²⁴ Cihû li dora wî civiyan û jê pirsîn: «Ma tê heta kengê me di şikê de bihêlî? Eger tu Mesîh bî, ji me re bi eşkereyî bêje!»

         ²⁵ Îsa bersîva wan da: «Min ji we re got. Lê hûn bawer nakin. Karên ku ez bi navê Bavê xwe dikim, ji min re şahidiyê dikin. ²⁶ Lê hûn bawer nakin, çimkî hûn ne ji miyên min in. ²⁷ Miyên min dengê min dibihîzin, ez jî wan nas dikim û ew li pey min tên. ²⁸ Ez jiyana herheyî didim wan û ew tu caran helak nabin û tu kes nikare wan ji destê min derxe. ²⁹ Bavê min ê ku ew dane min, ji hemûyan meztir e û tu kes nikare wan ji destê Bavê min derxe. ³⁰ Ez û Bav yek in.»

         ³¹ Cihûyan dîsa kevir hildan ku wî bidin ber keviran. ³² Îsa ji wan re got: «Min ji Bav gelek karên qenc nîşanî we dan. Hûn ji ber kîjanî min didin ber keviran?» ³³ Cihûyan bersîva wî da: «Em te ne ji ber karekî qenc didin ber keviran, lê em te ji ber çêran* didin ber keviran! Çimkî tu mirov î, lê tu xwe dikî Xwedê.»

         ³⁴ Îsa bersîva wan da: «Ma di Şerîeta we de nenivîsiye ku Xwedê gotiye: ‹Hûn xwedê ne›? ³⁵ Em dizanin ji wan kesên ku peyva Xwedê ji wan re hatiye, ‹xwedê› hatibe gotin jî, Nivîsara Pîroz xera nabe. ³⁶ Bav ez kirim veqetandiyê pîroz* û ez şandim dinyayê, îcar ji ber ku min got: ‹Ez Kurê Xwedê me›, hûn çawa ji min re dibêjin: ‹Tu çêran dikî!› ³⁷ Eger ez karên Bavê xwe nekim, ji min bawer nekin. ³⁸ Lê eger ez wan dikim, bi ser ku hûn ji min bawer nakin jî, dîsa bi karên min bawer bikin, da ku hûn bizanin û fêm bikin ku Bav bi min re ye û ez bi Bav re me.» ³⁹ Hingê dîsa wan xwest ku Îsa bigirin, lê Îsa ji destê wan derket.

         ⁴⁰ Îsa dîsa derbasî aliyê din ê Çemê Urdunê bû û li wê derê ma, cihê ku Yûhenna di destpêkê de lê imad* dikir. ⁴¹ Gelek kes dihatin ba wî û digotin: «Yûhenna tu nîşan çênekir, lê hemû tiştên ku Yûhenna li ser vî mirovî gotin rast derketin.» ⁴² Û li wê derê gelekan bawerî bi wî anî.