Duakirin

         11  ¹ Carekê Îsa li cihekî dua dikir û gava wî dua xwe xilas kir, yekî ji şagirtên wî jê re got: «Ya Xudan, ka me hînî dua-­kirinê bike, çawa ku Yûhenna şagirtên xwe hîn kirine.» ² Îsa ji wan re got: «Çaxê hûn dua bikin, bêjin:

Ya Bavo,

Navê te pîroz* be,

Bila Padîşahiya te bê.

³ Nanê me yê rojane, roj bi roj bide me.

⁴ Û li gunehên me bibihûre,

Çimkî em jî li hemû deyndarên xwe dibihûrin

Û me nebe ceribandinê.»

     ⁵ Û wî ji wan re got: «Kî ji we dostekî wî hebe û ew nîvê şevê here ba wî û jê re bêje: ‹Dosto, ka sê nanan bi deyn bide min, ⁶ çimkî dostê min ji riyeke dûr hatiye ba min û tiştekî min tune ku ez deynim ber wî.› ⁷ Û yê din jî ji hundir lê vegerîne û bêje: ‹Min reht neke. Êdî derî girtî ye û zarokên min li ba min di nav nivînan de ne. Ez nikarim rabim û bidim te.› ⁸ Ez ji we re dibêjim, eger ew ji bo dostaniyê ranebe û nede wî jî, ewê ji ber bêerziya wî rabe û çi jê re lazim be, wê bide wî. ⁹ Û ez ji we re dibêjim:

Bixwazin, wê ji we re bê dayîn,

Lê bigerin, hûnê bibînin,

Li derî bixin, ewê ji we re vebe.

¹⁰ Çimkî yê ku dixwaze, distîne

Û yê ku digere, dibîne

Û yê ku li derî dixe, jê re vedibe.

¹¹ Ka di nav we de bavek heye ku kurê wî masiyekî jê bixwaze û ew di şûna masî de marekî bide wî? ¹² An ku ew hêkekê bixwaze û ew dûpişkekî bide wî? ¹³ Bi ser ku hûn xerab in jî, hûn dizanin di­yariyên qenc bidin zarokên xwe. Îcar Bavê* ezmanî hê çiqas bêtir wê Ruhê Pîroz bide wan ên ku ji wî dixwazin.»

Derxistina Cinan

         ¹⁴ Îsa cinekî lal derdixist û gava ku cin derket, yê lal peyivî û ela­let şaş ma. ¹⁵ Lê hinekan ji wan got: «Ew bi serekê cinan Bel­zebûl*, cinan derdixe.» ¹⁶ Hinekên din ji bo ku wî biceribînin, nî­şanek ji ezmên jê dixwestin. ¹⁷ Lê Îsa bi fikrên dilê wan dizanî û ji wan re got: «Her padîşahiya ku di nav wê de dubendî hebe, wêran dibe û mal li hember malê derdikeve. ¹⁸ Û eger Îblîs li dijî xwe bi xwe rabe, padîşahiya wî wê çawa bimîne? Çimkî hûn dibêjin ku ez bi Belzebûl* cinan derdixim. ¹⁹ Eger ez bi Belzebûl cinan derxim, ma yên ku li pey we tên wan bi kê derdixin? Ji ber vê yekê ewê bibin dadgerên* we. ²⁰ Lê eger ez bi tiliya Xwedê cinan derdixim, nexwe hingê Padîşahiya Xwedê gihîştiye we. ²¹ Çaxê yekî çekdar û bi hêz qesra xwe diparêze, tiştên wî di ewlehiyê de dimînin. ²² Lê çaxê yekî ji wî bihêztir bavêje ser wî û bikare wî, wê hemû çekên wî yên ku ew li wan ewle dibû, bistîne û talan leva* bike. ²³ Yê ku ne bi min re ye, li hember min e û yê ku bi min re nacivîne, belav dike.

Vegerîna Ruhê Xerab

         ²⁴ «Çaxê ruhê nepak ji mirov derdikeve, ew li cihên bê av digere ku rihetiyê bibîne, lê nabîne. Hingê ew dibêje: ‹Ezê vegerim mala xwe ya ku ez jê derketime.› ²⁵ Îcar tê û dibîne ku ew maliştî û xemilandî ye. ²⁶ Hingê ew diçe û heft ruhên din ên ji xwe xerabtir tîne û ew dikevinê û li wir rûdinin. Êdî halê wî mirovî yê dawî ji yê pêşî xerabtir dibe.»

Xwezîtiya Rast

         ²⁷ Çaxê Îsa hê ev tişt digotin, jinekê ji elaletê dengê xwe hilda û ji wî re got: «Xwezî bi wî zikê ku tu aniyî û bi wan çiçikên ku tu mêjandiyî.» ²⁸ Lê wî got: «Rast e, lê hê bêtir xwezî bi wan ên ku peyva Xwedê dibihîzin û pêk tînin!»

Nîşanan Dixwazin

         ²⁹ Û çaxê ku elalet li dor wî zêde dibû, Îsa dest bi gotinê kir: «Ev nifşê ha nifşekî xerab e, li nîşanekê digere û ji nîşana Ûnis* pêxember pê ve, nîşaneke din ji wan re nayê dan. ³⁰ Çawa ku Ûnis ji xelkê Nînewê re bûye nîşan, Kurê Mirov jî wê ji vî nifşî re wusa be. ³¹ Şahbanûya* Başûr wê di Roja Dawî de bi xelkê vî nifşî re rabe û wan sûcdar derxe; çimkî ew ji kujên dinyayê hat, da ku guhdariya şehrezayiya Silêman* bike û va ye, yekî ji Silêman meztir li vir e. ³² Di Roja Dawî de xelkê Nînewê wê bi vî nifşî re rabin û wan sûcdar derxin, çimkî wan bi danezana Ûnis tobe kir û va ye, yekî ji Ûnis meztir li vir e.

Çira Bedena Te Çavê Te Ye

         ³³ «Tu kes çirayê pênaxe û danayne cihekî veşartî, an jî naxe bin melkebê, lê datîne ser pêçirayê, da yên ku dikevin hundir, ro­na­hiyê bibînin. ³⁴ Çira bedena te çavê te ye. Eger çavê te saxlem be, hemû bedena te jî dibe ronahî, lê eger çavê te xerab be, bedena te jî dibe tarî. ³⁵ Îcar hay ji xwe hebe ku ronahiya di dilê te de nebe tarî. ³⁶ Eger bedena te hemû ronahî be û tu dera tarî tê de nebe, ew he­mû wusa ronahî dibe, wek ku çirayek bi şewqa xwe te ronahî dike.»

Îsa Fêrisiyan û Şerîetzanan Neheq Dike

         ³⁷ Çaxê Îsa dipeyivî, yekî Fêrisî* ew vexwend, ku li ba wî xwarinê bixwe. Ew jî çû û li ser sifrê rûnişt. ³⁸ Lê gava yê Fêrisî dît ku ji berî xwarinê wî destê xwe li gor adeta wan neşuşt, şaş ma. ³⁹ Lê Xudan ji wî re got: «Hûn Fêrisî derveyê tas û sêniyan paqij dikin, lê hundirê we ji tiştên talankirî û xerabiyê tije ye. ⁴⁰ Hey bê­aqilno, ma yê derve çêkirî hundir jî çênekiriye? ⁴¹ Lê ya qenc ew e ku hûn ji tiştên xwe yên hundir xêran bidin, hingê her tişt wê ji we re paqij bibe. ⁴² Lê belê wey li we Fêrisiyan! Hûn dehyeka* pûng, catir û hemû cûreyên pincarê didin, lê belê hûn dev ji dadperwerî* û hezkirina Xwedê berdidin. Diviya we ev bikirana û dev ji yên din jî bernedana. ⁴³ Wey li we Fêrisiyan! Hûn di kinîştan* de ji kursiyê pêşî û di sûkan de ji silav standinê hez dikin. ⁴⁴ Wey li we! Hûn wek wan gorên nenas in, yên ku mirovên li ser wan digerin, bi wan nizanin.»

         ⁴⁵ Û yekî ji Şerîetzanan li Îsa vegerand û got: «Mamoste, bi van gotinan tu me jî şermezar dikî.» ⁴⁶ Lê Îsa lê vegerand û got: «Wey li we jî, hûn Şerîetzanno! Hûn barên ku hilgirtina wan zeh­met e, didin pişta mirovan û hûn bi xwe tiliyeke xwe jî nadin wan baran. ⁴⁷ Wey li we! Hûn qubên pêxemberan çêdikin, yên ku bi des­tê bav û kalên we hatine kuştin. ⁴⁸ Bi vî awayî hûn şahidiyê di­kin ku hûn kirinên bav û kalên xwe erê dikin, çimkî wan pêxem­ber kuştin û hûn jî qubên wan çêdikin. ⁴⁹ Ji ber vê yekê jî Şehre­zayiya Xwedê got: ‹Ezê ji wan re pêxemberan û şandiyan* bişînim. Wê hin ji wan bikujin û tengahiyê bidin hinan jî›, ⁵⁰ da ku xwîna hemû pêxemberan a ku ji damezrandina dinyayê ve hatiye rijandin, ji vî nifşî bê xwestin, ⁵¹ ji xwîna Habîl* heta xwîna Ze­kerya, yê ku di navbera gorîgeh* û Perestgehê* de hat kuştin. Erê, ez ji we re di­bê­jim ku wê ji vî nifşî bê xwestin. ⁵² Wey li we Şerîetzanan! We rahiştiye mifta zanînê; hûn bi xwe neketin hundir û yên dixwestin bikevin hundir jî, we nehişt bikevinê.» ⁵³ Çaxê Îsa ji wir derdiket, Şerîetzan û Fêrisiyan, li ser gelek tiştan pirs ji wî ki­rin û ew dan tengiyê. ⁵⁴ Ew li ber wî letabûn*, da ku xeberekê ji devê wî bigirin.