Çend Gotinên Îsa li ser Gunehkirin, Lêbihûrtin û Bawerkirinê

         17  ¹ Îsa ji şagirtên xwe re got: «Nabe ku sedemên jirêderketinê neyên. Lê belê wey li wî mirovê ku ew sedem bi destê wî bên. ² Ji dêla ku ew yekî ji van biçûkan ji rê derxe, wê ji wî re çêtir be ku beraşek bi stûyê wî ve bê girêdan û ew bê avêtin nav deryayê. ³ Hay ji xwe hebin. Gava birayê te li hember te sûcekî bike, dengê xwe lê hilde û eger ew tobe bike, hingê lê bibihûre. ⁴ Eger ew di rojê de heft caran li hember te sûc bike û heft caran li te vegere û bêje: ‹Ez tobe dikim›, hingê divê tu lê bibihûrî.»

         ⁵ Şandiyan* ji Xudan re got: «Baweriya me zêde bike.» ⁶ Û Xudan got: «Eger baweriya we wek libeke xerdelê jî hebûya, weyê ji vê dara tûyê re bigota: ‹Ji ra* ve rabe û xwe di deryayê de biçikilîne!› Û wê bi ya we bikira.

         ⁷ «Kî ji we, xulamekî wî yê şivan an cotkar hebe, gava ew ji zeviyê vegere malê, wê jê re bêje: ‹Hema were û li ser sifrê rûne?› ⁸ Ma ew di şûna vê de ji wî re nabêje: ‹Rabe, pişta xwe girêde, heta ku ez bixwim û vexwim xizmeta min bike û paşê tu jî bixwe û vexwe?› ⁹ Û ji bo ku wî ew tiştên ku li wî hatibûn emirkirin anîn cih, ma ewê spasiya xulam bike? ¹⁰ De îcar hûn jî, çaxê we hemû tiştên ku li we hatine emirkirin anîn cih, bêjin: ‹Em xulamên bêkêr in; me ew karê ku li ser me deyn bû, kir.›»

Paqijkirina Deh Mirovên Kotî

         ¹¹ Gava Îsa diçû Orşelîmê, ew di navbera Samerya* û Celîlê re dibihûrî. ¹² Û gava ew ket gundekî, deh mirovên kotî* yên ku ji dûr ve sekinî bûn, rastî wî hatin. ¹³ Û wan bi dengekî bilind got: «Ya Îsa, ya Hosta, rehmê li me bike!» ¹⁴ Gava wî ew dîtin, wî ji wan re got: «Herin û xwe nîşanî kahînan bidin!» Û çaxê hê ew diçûn, ew ji kotîbûna xwe paqij bûn. ¹⁵ Îcar gava yekî ji wan dît ku ew sax bûye, vegeriya û bi dengekî bilind pesnê Xwedê da. ¹⁶ Wî li ber lingên Îsa xwe deverû avêt erdê û spasiya wî kir. Ew yekî Samerî* bû. ¹⁷ Îsa lê vegerand û got: «Ma ne her deh hatine paqijkirin? Ka her nehên din li ku derê ne? ¹⁸ Ma ji viyê xerîb pê ve kesek venegeriya, ku navê Xwedê bilind bike?» ¹⁹ Hingê Îsa jê re got: «Rabe ser xwe û here! Baweriya te tu xilas kirî.»

Hatina Padîşahiya Xwedê

         ²⁰ Carekê Fêrisiyan pirs ji Îsa kirin û gotin: «Padîşahiya Xwedê wê kengê bê?» Wî li wan vegerand û got: «Padîşahiya Xwedê wê ne wusa bê ku mirov bikare temaşeyî wê bike. ²¹ Ne jî mirov wê bêje: ‹Va ye, li vê derê ye!›, an jî: ‹Wa ye, li wê derê ye!› Çimkî Padîşahiya Xwedê di nav we de ye.» ²² Û Îsa ji şagirtan re got: «Roj wê bên ku hûnê bêriya dîtina rojeke ji rojên Kurê Mirov bikin, lê hûn nabînin. ²³ Wê ji we re bêjin: ‹Va ye, li vê derê ye› an: ‹Wa ye, li wê derê ye!› Lê neçin û bi pey wan nekevin. ²⁴ Çimkî çawa birûsk ji aliyekî ezmên ve birq dide û heta bi aliyê din ronahiyê dide, Kurê Mirov jî wê di roja xwe de wusa be. ²⁵ Lê divê ew pêşî gelek êşan bikişîne û ji aliyê vî nifşî ve bê redkirin. ²⁶ Çawa di rojên Nûh* de dibû, wusa jî wê di rojên Kurê Mirov de bibe: ²⁷ Heta roja ku Nûh ket gemiyê mirovan dixwar, vedixwarin, jin dianîn û mêr dikirin. Hingê tofan rabû û hemû helak kirin. ²⁸ Di rojên Lût* de jî wusa bû: Mirovan dixwar, vedixwarin, dikirrîn, difirotin, diçandin û ava dikirin. ²⁹ Lê roja ku Lût ji Sodomê derket, ji ezmên agir û kewkurt barî û hemû helak kirin. ³⁰ Ew roja ku Kurê Mirov xuya bibe jî, wê wusa be. ³¹ Wê rojê ewê ku li ser banî be û tiştên wî di hundir de bin, bila ji bo ku wan hilde, neyê xwarê û ewê ku li nav zeviyê be, bila ew jî venegere! ³² Jina Lût* bînin bîra xwe! ³³ Kî bixebite ku jiyana xwe biparêze, ewê wê winda bike; lê kî ku jiyana xwe winda bike, ewê wê xilas bike. ³⁴ Ez ji we re dibêjim: Di wê şevê de du kes wê di nav nivînekê de bin; yek ji wan wê bê birin û yê din bê hiştin. ^35-36 Du jin wê bi hev re li ser destar bin, yek ji wan wê bê birin û ya din wê bê hiştin.» ³⁷ Wan lê vegerand û gotin: «Ya Xudan, ma ev wê li ku derê bibe?» Wî jî ji wan re got: «Kelaş li ku derê be, teyrên kelaşan jî wê li wê derê bicivin.»