Mesela Erdê Qenc û Neqenc

         4    ¹ Îsa dîsa li perê golê dest bi hînkirinê kir. Elaleteke wusa mezin li dora wî civiya ku ew li qeyika li ser golê siwar bû û rûnişt. Hemû elalet li perê golê bû ² û wî gelek tişt bi meselan hînî wan dikir. Di hînkirina xwe de got: ³ «Guhdarî bikin! Cotkar derket ku tov biçîne. ⁴ Çaxê wî tov direşand, hinek jê ket tenişta rê, teyr hatin û ew xwarin. ⁵ Û hinek ket ser erdê kevirî yê ku axa wî kêm bû û ji ber ku ax ne kûr bû, ew zû şîn bû. ⁶ Gava roj hilat, ew kizirî; ji ber ku rayê* wî tunebû, hişk bû. ⁷ Û hinekî din ket nav stiriyan, stirî mezin bûn û ew fetisandin û wî ber neda. ⁸ Û hinek ket ser erdekî qenc û şîn bû, mezin bû û ber da, hinekan sî, hinekan şêst, hinekan sed qat ber dan.»

         ⁹ Û Îsa ji wan re got: «Ewê ku guhên wî ji bo bihîstinê hene, bila bibihîze.»

Armanca Meselan

         ¹⁰ Gava Îsa bi tenê ma, diwanzdehan û kesên ku li hawirdora wî bûn li ser meselan jê pirsîn. ¹¹ Wî li wan vegerand û got: «Sirên Padîşahiya* Xwedê ji we re hatine dayîn, lê ji bo wan ên ku li derve ne, her tişt bi meselan tê gotin, ¹² da ku:

         ‹Çiqas bibînin jî tênegihîjin;

         Çiqas bibihîzin jî fêm nekin;

Nebe ku vegerin û li wan bê bihûrtin*.›»

Şîrovekirina Mesela Erdê Qenc û Neqenc

         ¹³ Îsa ji wan re got: «Ma hûn vê meselê fêm nakin? Nexwe hû­nê çawa hemû meselan fêm bikin? ¹⁴ Cotkar peyvê* diçîne. ¹⁵ Yên li tenişta rê, ew cihê ku peyv lê hatiye çandin, ew in ku dibihîzin, lê di cih de Îblîs* tê û peyvê ji dilê wan dertîne. ¹⁶ Yên li ser erdê kevirî hatine çandin jî ew in ku gava peyvê dibihîzin, di cih de bi şahî wê qebûl dikin, ¹⁷ lê ji ber ku rayê* wan tune, ew tenê demeke kurt dimînin. Dema ku ji bo peyvê cefa û tengahiyê dibînin, zû ji rê derdikevin. ¹⁸ Û yên di nav stiriyan de hatine çandin ew in, ku peyvê dibihîzin, ¹⁹ lê xema vê dinyayê û xapandina dewlemendiyê û xwestina tiştên din dikevin navê û peyvê difetisînin û peyv bêber dimîne. ²⁰ Û yên di erdê qenc de hatine çandin ew in ku peyvê dibihîzin, qebûl dikin. Hinek sî, hinek şêst û hinek jî sed qatî ber didin.»

Ronahiya Çirayê

         ²¹ Û Îsa ji wan re got: «Gava çirayê tînin hundir, ma ji bo ku bixin bin melkebê an jî bin nivînan tînin? Ma ne ji bo danîna ser pêçirayê ye? ²² Tu tiştê veşartî tune ku neyê eşkerekirin, ne jî tiştekî nixumandî heye ku nekeve ber ronahiyê. ²³ Guhên kê ji bo bihîstinê hebin, bila bibihîze.» ²⁴ Û wî ji wan re got: «Bala xwe bidin tiştên ku hûn dibihîzin. Hûn bi kîjan pîvanê bipîvin, bi wê pîvanê wê ji we re jî bê pîvandin û bi ser de jî wê bê zêdekirin. ²⁵ Çimkî bi kê re hebe, wê bêtir ji wî re bê dayîn û bi kê re tunebe, tiştê ku pê re heye jî, wê jê bê standin.»

Padîşahiya Xwedê

         ²⁶ Û Îsa got: «Padîşahiya* Xwedê dimîne vê yekê: Zilamek li erdê tov diçîne. ²⁷ Bi şev radize, bi roj radibe, tov şîn dibe û mezin dibe û mirov nizane ku ev çawa dibe. ²⁸ Erd ji ber xwe ber dide; pêşî zîl dide, piştre diseride, paşê jî liba gihîştî di simbil de dide. ²⁹ Gava ku ber digihîje, mirov êdî dasê davêjê, çimkî dema dirûna wî hatiye.»

Mesela Liba Xerdelê

         ³⁰ Îsa got: «Gelo em Padîşahiya Xwedê bimînînin çi? An jî em wê bi kîjan meselê bêjin? ³¹ Ew dimîne liba xerdelê. Gava tê çandin, ji hemû tovên li ser erdê biçûktir e. ³² Lê gava digihîje, ji hemû pincaran meztir dibe û çiqilên mezin dide, wusa ku teyrên ezmên dikarin di bin siya wê de bi cih bibin.»

         ³³ Bi gelek meseleyên bi vî awayî li gor ku ew têdigihîştin, wî peyv* ji wan re digot. ³⁴ Bê mesele ji wan re tiştek nedigot, lê gava ew bi tenê bûn, ji şagirtên xwe re her tişt vedikir.

Îsa Bagerê Radiwestîne       

         ³⁵ Wê rojê, gava ku bû êvar, Îsa ji şagirtên xwe re got: «Em derbasî wî aliyê golê bibin.» ³⁶ Şagirt ji elaletê veqetiyan, ketin qeyika ku Îsa tê de bû û wan ew bi xwe re bir. Qeyikên din jî bi wî re bûn. ³⁷ Îcar bagereke mezin rabû, pêlan wusa li qeyikê dixist ku êdî ew bi avê tije dibû. ³⁸ Lê Îsa di paşiya qeyikê de serê xwe danîbû ser balgehekê û radiza. Wan ew hişyar kir û gotin: «Mamoste, ma ne xema te ye ku em helak bibin?» ³⁹ Îsa rabû, li bayê hilat* û emir li golê kir: «Raweste, bêdeng be!» Ba sekinî, bêpêjiniyeke mezin çêbû. ⁴⁰ Îsa ji şagirtan re got: «Hûn çima ditirsin? Ma hê baweriya* we tune?» ⁴¹ Tirseke mezin ket ser wan û ji hevdû re gotin: «Gelo ev kî ye ku hem ba, hem jî gol bi ya wî dikin?»