Îsa Çar Hezar Mirov Têr Dike

        8 ¹ Di wan rojan de dîsa gava ku elaleteke mezin civiya û tiştekî wan tunebû ku bixwin, Îsa gazî şagirtên xwe kir û got: ² «Dilê min bi vê elaletê dişewite, çimkî ev sê roj e ku bi min re ne û tiştekî wan tune ku bixwin. ³ Eger ez wan birçî bişînim malên wan, ewê di rê de dilbihûrî bibin û hin ji wan jî ji cihên dûr hatine.» ⁴ Şagirtên wî lê vegerandin û gotin: «Li vê çolê mirov ji ku derê dikare evqas kesî têr bike?» ⁵ Îsa ji wan pirsî: «Çend nanên we hene?» Wan got: «Heft.» ⁶ Îsa li elaletê emir kir ku li erdê rûnin. Wî heft nan hildan, şikir kir, ew şkandin û dan şagirtên xwe ku deynin ber xelkê. Wan jî ew danîn ber wan. ⁷ Û çend masiyên wan ên biçûk jî hebûn. Îsa ji bo wan jî şikir kir û got: «Van jî deynin ber elaletê.» ⁸ Wan xwar û têr bûn û wan heft selik ji pariyên bermayî dan hev. ⁹ Hijmara yên ku xwarin, nêzîkî çar hezar mirov bû. Gava ku Îsa ew verêkirin, ¹⁰ di cih de bi şagirtên xwe ve ket qeyikê û çûn herêma Dalmanûtayê.  

Fêrisî li Nîşanekê Digerin

        ¹¹ Fêrisî hatin û bi Îsa re dest bi munaqeşê kirin. Ji bo ku wî biceribînin, nîşanek ji ezmên jê dixwestin. ¹² Îsa ji kûr ve axînek kişand û got: «Çima ev nifş* li nîşanekê digere? Bi rastî ez ji we re dibêjim, ji vî nifşî re nîşanek nayê dayîn.» ¹³ Wî ew hiştin, dîsa ket qeyikê û derbasî aliyê din ê golê bû.

Hevîrtirşkê Fêrisiyan û Hêrodês

        ¹⁴ Îcar şagirtan ji bîr kiribûn ku bi xwe re nên bînin. Li ba wan, di qeyikê de ji nanekî pê ve, tiştek tunebû. ¹⁵ Îsa tembîh li wan kir û got: «Hay ji xwe hebin, xwe ji hevîrtirşkê Fêrisiyan û ji hevîrtirşkê Hêrodês biparêzin.» ¹⁶ Şagirt di nav xwe de peyivîn û gotin: «Ji ber ku nanê me tune, weha dibêje.» ¹⁷ Îsa dizanibû ku ew çi dibêjin û wî ji wan re got: «Hûn çima di nav xwe de dipeyivin ku nanê we tune? Ma hûn tênagihîjin û fêm nakin? Ma hişê we giran bûye?

        ¹⁸ Çavên we hene, ma hûn nabînin?

        Guhên we hene, ma hûn nabihîzin?

Ma nayê bîra we, ¹⁹ çaxê ku min pênc nan ji bo pênc hezar mirov şkandin, ji pariyên nên we çend selikên tije dan hev?» Wan lê vegerand û gotin: «Diwanzdeh.» ²⁰ «Û gava min heft nan ji bo çar hezar mirov şkandin, we çend selikên tije parî dan hev?» Wan got: «Heft.» ²¹ Îsa ji wan re got: «Ma hûn hê jî fêm nakin?»

Li Beytsaydayê Qenckirina Korekî

        ²² Û ew hatin Beytsaydayê. Hinekan mirovekî kor anî ba Îsa û jê lava kirin ku destê xwe deyne ser. ²³ Wî jî bi destê mirovê kor girt û ew derxist derveyî gund. Çaxê çavên wî bi tifa xwe şil kirin û destên xwe danîn ser wî, pirsî: «Ma tu tiştekî dibînî?» ²⁴ Wî jî li jorê nêrî û got: «Ez mirovan dibijêrim, mîna daran in û rêve diçin.» ²⁵ Careke din Îsa destên xwe danîn ser çavên wî, yê kor bi baldarî nêrî û çavên wî vebûn û her tişt bi zelalî dît. ²⁶ Îsa jî ew şand mala wî û jê re got: «Nekeve nav gund.»

Şahidiya Petrûs a li ser Îsa

        ²⁷ Îsa bi şagirtên xwe ve çû gundên Qeyseriya Filîpos û di rê de ji şagirtên xwe pirsî: «Li gor gotina xelkê ez kî me?» ²⁸ Wan lê vegerand û gotin: «Hinek dibêjin Yûhennayê* imadkar e, hinek dibêjin Êlyas* e, hinekên din jî dibêjin yek ji pêxemberan e.» ²⁹ Îsa ji wan pirsî: «Lê hûn çi dibêjin? Bi ya we ez kî me?» Petrûs bersîva wî da û got: «Tu Mesîh* î.» ³⁰ Îsa jî li wan hişk emir kir ku li ser wî ji kesî re nebêjin.

Îsa ji pêşî ve li ser Mirin û Rabûna Xwe Dibêje

        ³¹ Hingê Îsa dest pê kir şagirtên xwe hîn kirin, ku divê Kurê Mirov gelek cefayê bikişîne, ji aliyê rihspî, serekên kahînan* û Şerîetzanan ve bê redkirin, bê kuştin û roja sisiyan rabe. ³² Û wî ev bi eşkereyî got. Îcar Petrûs ew kişand aliyekî û lê hilat*. ³³ Lê Îsa zivirî û li şagirtên xwe nêrî, li Petrûs hilat û got: «Ji min dûr keve, Îblîs! Çimkî tu ne tiştên xwedayî*, lê tiştên mirovî difikirî.»

        ³⁴ Hingê Îsa elalet û şagirtên xwe gazî ba xwe kirin û ji wan re got: «Eger yek bixwaze li pey min bê, bila xwe înkar bike, rahêje xaça xwe û li pey min bê. ³⁵ Çimkî kî ku bixwaze jiyana xwe xilas bike, ewê wê winda bike; lê kî ku jiyana xwe di ber min û Mizgîniyê de winda bike, ewê wê xilas bike. ³⁶ Mirovek hemû dinyayê bi dest bixe jî, lê jiyana xwe winda bike, çi feyda wî heye? ³⁷ Ma mirov dikare çi di ber jiyana xwe de bide? ³⁸ Kî ku di nav vî nifşê zînakar û gunehkar de ji min û ji gotinên min şerm bike, Kurê* Mirov jî, gava di rûmeta Bavê* xwe de tevî milyaketên pîroz* bê, wê ji ber wî şerm bike.»