Xwezikdariya Rastîn

         5 ¹ Îsa elalet* dîtin û hilkişiya çiyê. Çaxê rûnişt, şagirtên* wî hatin ba wî. ² Wî dest bi hînkirina wan kir û got:

       ³ «Xwezî bi wan ên ku bi ruh belengaz in,

       Çimkî Padîşahiya* Ezmanan ya wan e.

       ⁴ Xwezî bi wan ên ku şîndar in,

       Çimkî ewê bên aşkirin. 

       ⁵ Xwezî bi wan ên ku nefsbiçûk in,

       Çimkî ewê erdê par bistînin.

       ⁶ Xwezî bi wan ên ku tî û birçiyên rastiyê ne,

       Çimkî ewê bên têrkirin.

       ⁷ Xwezî bi wan ên ku dilbirehm in,

       Çimkî dilrehmî wê li wan bê kirin.

       ⁸ Xwezî bi wan ên ku dilpak in,

       Çimkî ewê Xwedê bibînin. 

       ⁹ Xwezî bi wan ên ku aştîker* in,

       Çimkî wê ji wan re zarokên Xwedê bê gotin.

       ¹⁰ Xwezî bi wan ên ku di ber rastiyê de mirov tengahiyê didin        wan,

       Çimkî Padîşahiya* Ezmanan a wan e.

¹¹ Xwezî bi we, gava ku ew di ber navê min de we nizim bikin, tengahiyê bidin we û bi bêbextî her cûreyê gotinên xerab ji bo we bêjin. ¹² Şa bibin û dilgeş bin! Çimkî xelata we li ezmanan mezin e. Ji ber ku wan bi vî awayî tengahî da wan pêxemberên* beriya we jî.

Xwê û Ronahî

       ¹³ «Hûn xwêya dinyayê ne, lê eger xwê tama xwe winda bike, careke din ewê bi çi bê bitamkirin? Êdî bi kêrî tiştekî nayê, ji bilî ku bê avêtin derve û di bin lingên mirovan de bê perçiqandin.

       ¹⁴ «Hûn ronahiya dinyayê ne. Bajarê ku li ser çiyê ye nikare bê veşartin. ¹⁵ Ne jî kes çirayê pêdixe û dike bin melkebê, lê belê datîne ser pêçirayê ku ronahiyê bide her kesên hundir. ¹⁶ Bi vî awayî bila ronahiya we jî li ber mirovan wusa şewq bide, da ku kirinên we yên qenc bibînin û pesnê Bavê* we yê li ezmanan bidin.

Şerîet û Nivîsarên Pêxemberan

       ¹⁷ «Nefikirin ku ez hatime Şerîetê* û nivîsarên pêxemberan* ji holê rakim. Ez nehatime ku ji holê rakim, lê ez hatime ku temam bikim. ¹⁸ Beriya ku erd û ezman bibihûre, herfek an nuqteyeke biçûk ji Şerîetê winda nabe, heta ku her tişt bê cih. ¹⁹ Loma kî ku ji van emran ê herî biçûk bişkêne û bi wî awayî hînî mirovan bike, wê di Padîşahiya Ezmanan de jê re yê herî biçûk bê gotin. Lê kî ku van emran bîne cih û hîn bike, wê di Padîşahiya Ezmanan de ji wî re mezin bê gotin. ²⁰ De îcar ez ji we re dibêjim, eger rastiya we ne di ser a Şerîetzan* û Fêrisiyan* re be, hûn tu caran nakevin Padîşahiya Ezmanan.

Hêrs û Mêrkujî

       ²¹ «We bihîstiye ku ji pêşiyan re hatiye gotin: ‹Nekuje! Kî ku bikuje, wê bê dîwankirin*!› ²² Lê ez ji we re dibêjim, her kesê ku li birayê xwe hêrs bibe, wê bê dîwankirin. Û kî ku ji birayê xwe re bêje: ‹Bêmejî!› wê li ber Dîwana Bilind bê kişandin pirsyarê. Û kî ku bêje: ‹Ehmeq!› ewê agirê dojehê* heq bike. ²³ Loma, gava ku tu li ser gorîgehê* diyariya xwe pêşkêş dikî, eger bê bîra te ku dilê birayê te ji te maye, ²⁴ diyariya xwe li wir, li ber gorîgehê bihêle. Pêşî here bi birayê xwe re li hev were û hingê vegere, diyariya xwe pêşkêş bike. ²⁵ Hê ku tu di riya dadgehê* de yî, zû bi sûcdarkerê xwe re li hev were. An na, ewê te bide destê dadger* û dadger jî te bide destê qerdiyan û tê bikevî zîndanê. ²⁶ Bi rastî ez ji te re dibêjim, heta ku tu qurişê* dawî nedî, tu ji wê derê qet dernakevî.

Zîna

       ²⁷ «We bihîstiye ku hatiye gotin: ‹Zînayê neke!› ²⁸ Lê ez ji we re dibêjim, her kesê ku bi dilxwazî li jinekê binêre, ji xwe wî di dilê xwe de bi wê re zîna kiriye. ²⁹ Eger çavê te yê rastê te bixe guneh, wî derxe û ji xwe bavêje! Ji bo te çêtir e ku tu endamekî ji bedena xwe winda bikî, lê hemû bedena te nekeve dojehê*. ³⁰ Û eger destê te yê rastê te bixe guneh, wî jêke û ji xwe bavêje! Ji bo te çêtir e ku tu endamekî ji bedena xwe winda bikî, lê hemû bedena te neçe dojehê.

Jinberdan

       ³¹ «Hatiye gotin: ‹Kî ku jina xwe berde, bila kaxeza jinberdanê bide wê.› ³² Lê ez ji we re dibêjim, her kesê ku zîna ne tê de, ji ber sedemekî din jina xwe berde, dibe sedemê zînakirina wê. Û kî ku bi jineke berdayî re bizewice zînayê dike.

Sondxwarin

       ³³ «We ev jî bihîstiye ku ji pêşiyan re hatiye gotin: ‹Bi derew sond nexwe û sondên xwe li ber Xudan bîne cih.› ³⁴ Lê ez ji we re dibêjim, qet sond nexwin! Ne bi ezmên, çimkî ew textê Xwedê ye, ³⁵ ne jî bi erdê, çimkî pêgeha wî ye, ne jî bi Orşelîmê*, çimkî ew bajarê Padîşahê Mezin e ³⁶ û ne jî bi serê xwe sond bixwe, çimkî tu nikarî mûyekî spî an reş bikî. ³⁷ Bila erêya we «Erê» be û naya we «Na» be. Ji vê zêdetir ji Yê Xerab e.

Heyfhilanîn

       ³⁸ «We bihîstiye ku hatiye gotin: ‹Çav di ber çav de, diran di ber diran de.› ³⁹ Lê belê ez ji we re dibêjim, li ber ê xerab ranebin. Eger yek sîleyekê li lama te ya rastê bixe, ya din jî bide ber. ⁴⁰ Û eger yek bixwaze te bide dadgehê û kirasê te ji te bistîne, ebayê xwe jî bi dest wî ve berde. ⁴¹ Eger yek bi zorê te kîlometrekê rêve bibe, bi wî re du kîlometran here. ⁴² Bide wî yê ku ji te dixwaze, rûyê xwe ji yê ku ji te deyn dixwaze, nezivirîne.

Ji Dijminên Xwe Hez Bikin

       ⁴³ «We bihîstiye ku hatiye gotin: ‹Ji cîranê xwe hez* bike, ji dijminê xwe nefret bike!› ⁴⁴ Lê ez ji we re dibêjim, ji dijminên xwe hez bikin û ji bo yên ku tengahiyê didin we dua bikin, ⁴⁵ da ku hûn bibin zarokên Bavê* xwe yê li ezmanan. Çimkî ew tava xwe hem li ser xeraban û hem jî li ser qencan dertîne û barana xwe bi ser rast û nerastan de dibarîne. ⁴⁶ Eger hûn ji wan hez bikin, yên ku ji we hez dikin, ma wê xelata we çi be? Ma bacgir* jî weha nakin? ⁴⁷ Û eger hûn bi tenê silavê bidin birayên xwe, ma hûn ji yên din zêdetir çi dikin? Ma pûtperest* jî weha nakin? ⁴⁸ Loma bêkêmahî bin, çawa ku Bavê* we yê li ezmanan bêkêmahî ye.