Dadbarkirina Kesên Din

         7 ¹ «Dadbar* nekin, da ku hûn jî neyên dadbarkirin. ² Çimkî hûn bi çi awayî yên din dadbar bikin, hûn jî, hûnê bi wî awayî bên dadbarkirin. Hûn bi kîjan pîvanê bipîvin, wê bi wê pîvanê ji we re jî bê pîvandin. ³ Tu çima qirşikê di çavê birayê xwe de dibînî, lê girşê di çavê xwe de nabînî? ⁴ An çawa tu dikarî ji birayê xwe re dibêjî: ‹Bihêle ku ez qirşikê di çavê te de derxim› hê ku girş di çavê te de ye? ⁵ Hey mirovê durû, pêşî girşê di çavê xwe de derxe, hingê tê zelal bibînî ku tu qirşikê di çavê birayê xwe de derxî.

         ⁶ «Tiştê pîroz* nedin kûçikan û ne jî durên xwe bavêjin ber berazan. An na, ewê wan di bin lingên xwe de biperçiqînin û bizivirin we perçe perçe bikin!

Ji Xwedê Bixwazin

         ⁷ «Bixwazin, wê ji we re bê dayîn; lê bigerin, hûnê bibînin; li derî bixin, ewê ji we re vebe. ⁸ Çimkî her kesê ku dixwaze, distîne û yê digere, dibîne û yê li derî dixe, jê re vedibe. ⁹ Kî ji we, gava ku kurê wî nên jê bixwaze, wê kevir bide wî? ¹⁰ An gava ku masî bixwaze, wê mar bide wî? ¹¹ Bi ser ku hûn xerab in jî, hûn dizanin diyariyên qenc bidin zarokên xwe. Îcar Bavê we yê li ezmanan wê çiqas bêtir tiştên qenc bide wan ên ku ji wî dixwazin!

         ¹² «Loma her çi ku hûn dixwazin xelk ji we re bikin, hûn jî wusa ji wan re bikin, çimkî hînkirina Şerîetê* û pêxemberan* ev e.

Deriyê Teng

         ¹³ «Di deriyê teng re derbas bibin. Çimkî deriyê ku dibe helakê fireh e, riya ku diçe wê rihet e û yên ku pê ve diçin gelek in. ¹⁴ Lê deriyê ku dibe jiyanê teng e, rê jî dijwar e û yên ku wê dibînin hindik in.

Dar û Berê Darê

         ¹⁵ «Hay ji pêxemberên* derewîn hebin. Ew di postê miyan de tên ba we, lê di hundir de ew gurên har in. ¹⁶ Hûnê wan ji berê wan nas bikin. Ma mirov ji stiriyan tirî û ji diriyan hêjîran diçinin? ¹⁷ Bi vî awayî her dara qenc berê qenc, lê her dara xerab jî berê xerab dide. ¹⁸ Dara qenc nikare berê xerab bide û dara xerab nikare berê qenc bide. ¹⁹ Her dara ku berê qenc nede tê birrîn û avêtin nav êgir. ²⁰ Îcar hûnê wan ji berê wan nas bikin.

Daxwaza Bavê li Ezmanan

²¹ «Ne ku her kesên ji min re dibêjin: ‹Ya Xudan*, ya Xudan› wê bikevin Padîşahiya Ezmanan! Bi tenê yên ku daxwaza Bavê min ê li ezmanan dikin, wê bikevinê. ²² Wê rojê gelek wê ji min re bêjin: ‹Ya Xudan, ya Xudan! Ma bi navê te me pêxemberîtî nekir? Bi navê te me cin dernexistin? Ma bi navê te me gelek keramet nekirin?› ²³ Hingê ezê bi eşkereyî ji wan re bêjim: ‹Min hûn qet nas nekirin! Ji min dûr kevin, hûn ên ku neheqiyê dikin!›

Xaniyê Yê Aqilmend û Yê Bêaqil

         ²⁴ «Îcar her kesê ku van peyvên min dibihîze û tîne cih, mîna wî mirovê aqilmend e ku xaniyê xwe li ser latê ava kiriye. ²⁵ Baran dibare, bahoz radibe, lehî tên û li wî xaniyî dixin, lê ew hilnaweşe, çimkî li ser latê hatiye avakirin. ²⁶ Û her kesê ku van peyvên min dibihîze û nake, mîna wî mirovê bêaqil e ku xaniyê xwe li ser seylakê* ava kiriye. ²⁷ Baran dibare, bahoz radibe, lehî tê û li wî xaniyî dixin û xanî hildiweşe. Û bi hilweşîneke mezin dikeve.»

         ²⁸ Gava ku Îsa ev gotinên xwe xilas kirin, elalet* li hînkirina wî gelek şaş ma. ²⁹ Çimkî wî ne wek Şerîetzanên* wan, lê wek yekî xweyî desthilatî ew hîn dikirin.