Mesela Erdê Qenc û Neqenc

         13 ² Wê rojê Îsa ji mal derket û li perê golê rûnişt. ² Elaleteke wusa mezin li dora wî civiya ku ew li qeyikekê siwar bû û rûnişt. Hingê tevahiya elaletê li qerax rawesta. ³ Îcar Îsa bi meselan ji wan re li ser gelek tiştan peyivî û got: «Cotkar derket ku tov biçîne. ⁴ Gava ku wî tov direşand, hinek jê ket tenişta rê, teyr hatin û ew xwarin. ⁵ Hinek ket ser erdê kevirî yê ku axa wî kêm bû û ji ber ku ax ne kûr bû, ew zû şîn bû. ⁶ Lê çaxê ku roj hilat* ew kizirî û ji ber ku rayên* wî tunebûn, hişk bû. ⁷ Hinekî din ket nav stiriyan, stirî mezin bûn û ew fetisandin. ⁸ Û hinek ket ser erdekî qenc, hinekan sed, hinekan şêst û hinekan jî sî qat ber dan. ⁹ Yê ku guhên wî hene bila bibihîze.»

Armanca Meselan

         ¹⁰ Îcar şagirt hatin ba Îsa û jê pirsîn: «Tu çima bi wan re bi meselan dipeyivî?» ¹¹ Wî li wan vegerand û got: «Zanîna sirên Padîşahiya Ezmanan ji we re hatiye dayîn, lê ji wan re nehatiye dayîn. ¹² Çimkî bi kê re hebe, wê bêtir ji wî re bê dayîn û jê re zêde bibe. Lê bi kê re tunebe, tiştê ku pê re heye jî wê jê bê standin. ¹³ Ji ber vê yekê ez ji wan re bi meselan dibêjim: Ew dibînin, lê nabînin, ew dibihîzin, lê nabihîzin û fêm nakin.

¹⁴ Li ser wan, ev pêxemberîtiya Îşaya tê cih, ku dibêje:

         ‹Hûn çiqas bibihîzin jî, hûn tu caran fêm nakin,

         Hûn çiqas bibînin jî, hûn tu caran tênagihîjin.

         ¹⁵ Çimkî dilê vî gelî hişk bûye,

         Guhên wan giran bûne

         Û wan çavên xwe girtine.

         Nebe ku ew bi çavên xwe bibînin

         Û bi guhên xwe bibihîzin

         Û bi dilê xwe fêm bikin

         Û vegerin ku ez wan qenc bikim.›

         ¹⁶ «Lê xwezî bi çavên we, çimkî ew dibînin; xwezî bi guhên we, çimkî ew dibihîzin. ¹⁷ Bi rastî ez ji we re dibêjim, gelek pêxember û mirovên rast, dixwestin van tiştên ku hûn dibînin bibînin, lê nedîtin. Dixwestin van tiştên ku hûn dibihîzin bibihîzin, lê nebihîstin.

Şîrovekirina Mesela Erdê Qenc û Neqenc

         ¹⁸ «De îcar guhdariya mesela yê cotkar bikin: ¹⁹ Her kesê ku peyva li ser Padîşahiyê dibihîze û fêm nake, Yê Xerab tê û tiştê ku di dilê wî de hatiye çandin direvîne. Tovê ku ketiye tenişta rê ev e. ²⁰ Ewê ku li ser erdê kevirî hatiye çandin jî, ew e ku peyvê dibihîze û di cih de bi şahî wê qebûl dike. ²¹ Lê ji ber ku rayê* wî tune, tenê demeke kurt dimîne. Gava ku ji bo peyvê cefa û tengahiyê dikişîne, ew zû ji rê derdikeve. ²² Ewê ku di nav stiriyan de hatiye çandin jî, ew e ku peyvê dibihîze, lê xemên vê dinyayê û xapandina dewlemendiyê peyvê difetisînin û peyv bêber dimîne. ²³ Lê ewê ku li erdê qenc hatiye çandin, ew e ku peyvê dibihîze û wê fêm dike. Ew jî ber dide. Hinek jê sed, hinek jê şêst, hinek jî sî qat ber dide.»

Mesela Genim û Zîwanê

         ²⁴ Îsa meseleyeke din ji wan re got: «Padîşahiya Ezmanan dimîne vê yekê: Zilamekî tovê qenc li erdê xwe çand. ²⁵ Lê çaxê ku her kes di xew de bû, dijminê wî hat, di nav genim de zîwan çand û çû. ²⁶ Çaxê ku genim gihîşt û ber da, hingê zîwan jî xuya bû. ²⁷ Xulamên malxwê malê hatin û gotin: ‹Ezbenî, ma te tovê qenc di zeviya xwe de neçand? Îcar ev zîwan ji ku derê çêbû?› ²⁸ Wî ji wan re got: ‹Dijminekî ev yek kiriye.› Xulaman jî jê pirsî: ‹Tu dixwazî ku em herin û wan aşêf bikin?› ²⁹ Wî got: ‹Na, çimkî çaxê ku hûn aşêfa zîwanê bikin, dibe ku hûn genim jî pê re hilkin. ³⁰ Bihêlin, bila herdu bi hev re mezin bibin, heta dema dirûnê. Wî çaxî ezê ji paleyan re bêjim: Pêşî zîwanê berhev bikin û ji bo şewitandinê bikin gurz, piştre genim berhev bikin û bînin bixin embara min.›»

Liba Xerdelê û Hevîrtirşk

         ³¹ Îsa meseleyeke din ji wan re got: «Padîşahiya Ezmanan dimîne vê yekê: Zilamekî rahişt libeke xerdelê û ew di zeviya xwe de çand. ³² Ew liba ku ji hemû tovan biçûktir e, dîsa jî gava ku ew mezin dibe, ji pincaran meztir e û dibe dar. Wusa ku teyrên ezmanan tên û li ser çiqilên wê bi cih dibin.»

         ³³ Wî meseleyeke din jî ji wan re got: «Padîşahiya Ezmanan dimîne hevîrtirşkê ku jinekê ew hilda û xist nav sê çap* ar, heta hemû tirş bû.»

         ³⁴ Îsa ev tiştên ha hemû bi meselan ji elaletê re gotin û bê mesele wî tu tişt ji wan re nedigot. ³⁵ Ev çêbû, da ew peyva ku bi devê pêxember hatibû gotin, bê cih:

                  «Ezê bi meselan devê xwe vekim

                  Û ezê tiştên ku ji damezrandina dinyayê vir ve veşartî

                  mane, eşkere bikim.»

Şîrovekirina Mesela Zîwanê

         ³⁶ Hingê Îsa elalet hişt û çû mal. Şagirtên wî hatin balê û jê re gotin: «Mana mesela zîwana zeviyê ji me re bêje.» ³⁷ Wî bersîva wan da û got: «Yê ku tovê qenc diçîne Kurê Mirov e. ³⁸ Zevî dinya ye û tovê qenc jî zarokên Padîşahiyê ne. Zîwan zarokên ê Xerab in ³⁹ û dijminê ku ew çandiye jî Îblîs* e. Dirûn dawiya dinyayê ye û pale jî milyaket in. ⁴⁰ Îcar çawa ku zîwan tê berhevkirin û di nav êgir de tê şewitandin, di dawiya dinyayê de jî wê wusa bibe. ⁴¹ Kurê Mirov wê milyaketên xwe bişîne û ewê her tiştên ku mirov ji rê derdixin û yên ku neheqiyê dikin ji Padîşahiya wî bicivînin. ⁴² Ewê wan bavêjin nav firna dadayî û li wir wê bibe girîn û qirçîna diranan. ⁴³ Hingê yên rast wê di Padîşahiya Bavê xwe de wek rojê şewq bidin. Yê ku guhên wî hene bila bibihîze.

Xezîna Veşartî û Durê Giranbiha

         ⁴⁴ «Padîşahiya Ezmanan dimîne xezîna di zeviyê de veşartî. Zilamekî ew dît, dîsa ew veşart, bi şahî çû, hemû hebûna xwe firot û ew zevî kirrî.

         ⁴⁵ «Dîsa Padîşahiya Ezmanan dimîne vê yekê: Bazirganek li durên spehî digeriya. ⁴⁶ Gava ku wî durekî gelek giranbiha dît, çû hemû hebûna xwe firot û ew kirrî.

Mesela Torê

         ⁴⁷ «Dîsa Padîşahiya Ezmanan dimîne wê tora ku tê avêtin deryayê û her cûreyê masiyan dicivîne. ⁴⁸ Gava ku ew tije dibe, masîgir wê dikişînin qerêx. Hingê ew rûdinin, yên qenc dixin selikan û yên neqenc jî davêjin. ⁴⁹ Di dawiya dinyayê de wê weha bibe. Milyaket wê bên û wê xeraban ji nav rastan veqetînin ⁵⁰ û wan bavêjin firna dadayî. Li wir wê bibe girîn û qirçîna diranan.»

         ⁵¹ Îsa ji wan pirsî: «Ma we ev tiştên ha hemû fêm kirin?» Wan got: «Erê.» ⁵² Hingê wî ji wan re got: «Ji ber vê yekê her Şerîetzanê ku li ser Padîşahiya Ezmanan hatiye perwerdekirin, mîna malxwê malê ye ku ji xezîna xwe tiştên nû û kevin derdixe.»

Îsa li Bajarê Xwe Nisretê Tê Redkirin

         ⁵³ Piştî ku Îsa ev mesele xilas kirin, ji wê derê veqetiya. ⁵⁴ Ew hat bajarê xwe û wî xelk di kinîşta wan de hîn kir, wusa ku ew gelek şaş man û wan got: «Ev keramet û şehrezayiya wî ji ku derê ne? ⁵⁵ Ma ev ne kurê xerat e? Ma navê diya wî ne Meryem* e? Ma Aqûb, Ûsiv, Şimûn û Cihûda ne birayên wî ne? ⁵⁶ Ma hemû xwişkên wî ne di nav me de ne? Vî mirovî ev hemû tişt ji ku derê anîn?»

         ⁵⁷ Û bi vî awayî ew ji wî enirîn. Lê Îsa ji wan re got: «Pêxemberek ji bajarê xwe û ji mala xwe pê ve, li tu cihê din ne bê siyanet* e.» ⁵⁸ Û ji ber bêbaweriya wan wî li wê derê gelek keramet nekirin.