|
Vejîna Îsa 28 1Piştî
Şemiyê, roja pêşî ya heftiyê serê sibê zû Meryema Mejdelanî û Meryema
din çûn ku li gorê binihêrin. 2Ji nişkê ve erdhejîneke mezin
çêbû. Çimkî milyaketekî Xudan ji ezmanan hate xwarê, çû ser gorê,
kevir gêr* kir û li ser rûnişt. 3Dîtina wî wek birûskê û cilên
wî wek berfê sipî bûn. 4Nobedar ji tirsa wî lerizîn û bûn wek
miriyan. 5Milyaket ji jinan re
got: "Hûn netirsin, ez dizanim ku hûn li Îsayê ku hatibû xaçkirin
digerin. 6Ew ne li vir e, ew rabûye, wek ku wî gotibû. Werin û wî
cihê ku ew lê dirêjkirî bû bibînin. 7Îcar zû herin ji şagirtên
wî re bêjin: 'Ew ji nav miriyan rabûye û va ye beriya we diçe Celîlê. Hûnê
wî li wê derê bibînin. Va ye min ji we re
got.'" 8Jin bi lez ji gorê
vegeriyan, bi tirs û bi şahiyeke mezin reviyan ku ji şagirtên wî re bêjin.
9Ji nişkê ve Îsa rastî wan hat û got: "Aştî* li ser we
be." Ew nêzîkî wî bûn, xwe avêtin lingên wî û perizîn* wî. 10Hingê
Îsa ji wan re got: "Netirsin. Herin û ji birayên min re bêjin, bila biçin
Celîlê. Li wir ewê min bibînin." Bertîldayîna nobedaran
11Gava ku hê jin di rê de bûn, hinek ji nobedaran gihîştin bajêr
û hemû tiştên bûyî ji serekên kahînan re gotin. 12Piştî ku
serekên kahînan bi rihsipiyan re civiyan û şêwirîn, gelek pere dan leşkeran
13û gotin: "Bêjin: 'Gava ku bi şev em razayî bûn şagirtên
wî hatin û ew dizîn.' 14Heke ev bigihîje guhê walî, emê wî
qanî bikin û xemê bi we nadin xwarin." 15Wan jî pere standin
û wek ku li wan hatibû şîretkirin, kirin. Ev gotin heta îro jî di nav Cihûyan
de belav bûye. Îsa xwe nîşanî şagirtên xwe dide û wan dişîne
16Piştre yanzdeh şagirt* çûn Celîlê, wî çiyayê ku Îsa ji
wan re gotibû herinê. 17Gava ku wan ew dît, perizîn* wî; lê
hinek ji wan dudilî bûn. 18Hingê Îsa nêzîkî wan bû û ji wan
re got: "Li erdê û li ezmanan hemû desthilatî* ji min re hatiye dayîn.
19Ji ber vê yekê herin, hemû miletan bikin şagirtên min: Wan bi
navê Bav, Kur û Ruhê Pîroz* imad bikin, 20hemû tiştên ku min
li we emir kirine hînî* wan bikin, da ku pêk bînin. Va ye ez
herdem heta dawiya dinyayê bi we re me." |